Uzyskane w latach 1946-2010 odmiany ziemniaka były odpowiedzią na różnorodne oczekiwania szerokiego kręgu odbiorców - producentów, konsumentów i przemysłu przetwórczego. Zapotrzebowanie na określony typ odmiany miało swoje odzwierciedlenie w odpowiednim ukierunkowaniu selekcji.

W latach powojennych duże znaczenie gospodarcze miały odmiany tzw. ogólnużytkowe, w związku z wykorzystywaniem ziemniaków zarówno w żywieniu człowieka, jak i zwierząt. W kierunku tym hodowla Zamarte uzyskała szereg odmian już w pierwszych latach swojej działalności. Kolejne lata pracy hodowlanej były ukierunkowane na wypełnienie istotnej luki, polegającej na braku w polskim doborze dobrych odmian o krótkim okresie wegetacji, na tzw. wczesny zbiór. Jednocześnie, w odpowiedzi na oczekiwania przemysłu skrobiowego, uzyskano szereg odmian o wysokiej zawartości skrobi i wysokim jej plonie.

W hodowli odmian jadalnych na zaopatrzenie zimowe (średniowczesnych i późnych) dominująca rola Zamartego zaznaczyła się w latach 1960-1979. Spośród odmian średniowczesnych powszechnie uprawiane w tym okresie były nastepujące odmiany: Epoka (plenna, jedna z najbardziej odpornych na zarazę ziemniaka, utrzymująca się reprodukcji nasiennej w latach 1954- 1975), Ebro, Orzeł i Pola (bardzo odporna na wirus Y, smaczna, w reprodukcji nasiennej od 1976 r.).

Spośród odmian średniopóźnych wyróżniały się: Smak, Sokół (w nasiennictwie od 1974 r.), Sowa, Krab (pierwsza polska odmiana odporna na agresywne biotypy raka). Do czołowych odmian jadalnych należały też późne: Flisak (w nasiennictwie utrzymywała się blisko 40 lat), Uran (z 30-letniąhistoriąi dużym udziałem w uprawie), Tarpan (pierwsza polska odmiana odporna na mątwika, była też odmianąeksportową) i Janka.

Hodowla w Zamartem dostarczyła produkcji wiele odmian skrobiowych, charakteryzujących się wysoką zawartościąi plonem skrobi – Osa, Flora, Wulkan, Nysa, Prosna, Narew, Poprad, Odra, Reda oraz zrejonizowane w późniejszym okresie: Brda, Bzura i Kuba. Odmiany te w dużej mierze przyczyniły się do uzyskania lepszej jakości surowca dla przemysłu ziemniaczanego.

Szczególne osiągnięcia hodowla z Zamartego odnotowała w uzyskiwaniu odmian o skróconym okresie wegetacji – bardzo wczesnych i wczesnych. W początkowych latach działalności, w których nasiliła się wirusowa presja infekcyjna, pojawiły się trudności w łączeniu wczesności z odpornościąna choroby wirusowe, szczególnie na wirus liściozwoju. Po przezwyciężeniu tego problemu otrzymano wiele odmian, z których duże znaczenie miały: Giewont (ponad 30 lat w uprawie) i Lipiński Wczesny (ponad 20 lat w uprawie). Odmiany powszechnie uprawiane w kraju w latach osiemdziesiątych to: Narcyz, Kalina, Jaśmin, Frezja, Krokus i Ruta. Na bazie zasobów genetycznych Gross Lüsewitz uzyskano kilka wartościowych odmian: Aster (Złoty Medal Polagra 2000), Orlik, Drop (Złoty Medal Polagra 1992), Bila. Charakteryzująsię one dobrymi walorami kulinarnymi, wysokąodpornościąna choroby wirusowe i dobrąprzydatnościądo przechowywania. Odmiana Aster jest ponadto przydatna do produkcji chipsów; jako jedyna z krajowych wczesnych odmian była akceptowana przez przetwórstwo. Najnowsze odmiany sąodporne na matwika, a Drop dodatkowo na mątwika agresywnego. Drop, ze względu na swe właściwości został zrejonizowany w Holandii.

Obecnie w programach hodowlanych w większym stopniu uwzględnia się cechy decydujące o dobrej przydatności do przetwórstwa spożywczego oraz spełniające wymagania handlu (supermarketów). Ponadto dąży się do zachowania równowagi między wysokim plonem i jakościąz jednej strony a odpornościąna choroby i szkodniki z drugiej, czyli do uzyskania odmian z pozytywnym wpływem zarówno na ekonomikę produkcji, jak i na ochronę środowiska.

Prowadzona obecnie w Spółce produkcja materiałów nasiennych opiera się także na odmianach uzyskanych w latach 1999-2010. Najbardziej wartościowe odmiany to Denar (Złoty Medal Polagra 2003), Lord (Złoty Medal Polagra 2005)  smaczne i poszukiwane na rynku, Kuba – średniowczesna, skrobiowa, (z uwagi na odporność na agresywne patotypy raka ziemniaczanego zrejonizowana również w Niemczech), Gracja – przydatna do produkcji chipsów czy też Korona – plenna, o wysokiej odporności na choroby wirusowe i parcha. Do nowych odmian spełniających wymagania rynku należą: Miłek – przydatna na wczesny zbiór, Oman, Benek i Eugenia – smaczne i plenne oraz Sekwana – skrobiowa, o wysokiej odporności na zarazę ziemniaka.

W 2007 roku HZ Zamarte zarejestrowała swoje odmiany jadalne ziemniaka: Aruba (odpowiednia na wczesny zbiór o kremowym miąższu), Felka Bona (zarejestrowana już w 2002r, z zastosowaniem takze na chipsy i frytki), Finezja (odmiana dająca bardzo wysoki potencjalny plon), Flaming (pierwsza odmiana z czerwoną skórką) i Zagłoba (średniopóźna odmiana z wysokim potencjałem plonowania).

W roku 2008 zarejestrowana została Tetyda (średniowczesna odmiana o bardzo wysokim potencjale plonowania), a w 2009 Etola (wczesna, przydatna na chipsy).

 Rok 2010 zaowocował zarejestrowaniem trzech doskonałych odmian: Michalina (wczesna, jadalna, plenna i odporna na wady miąższu), Stasia (wyjątkowo plenna i doskonała w przechowywaniu), Zenia (średniopóźna, jadalna o bardzo gładkiej skórce)

¹ uzyskana wspólnie ze StacjąHodowlano-BadawcząWyszebórz

² uzyskana wspólnie z IHAR Oddział Młochów

³ uzyskana wspólnie z Instytutem Ziemniaka w Gross Lüsewitz (Karow, b. NRD)